 |  |  |
U bent hier:
Verzekeraars raken ex-patiënten waar het écht pijn doet
Oproep: meld ons uw problemen met verzekeringen
Op 20 mei organiseert de VLK een studiedag over de verzekeringsproblemen van (ex-)kankerpatiënten. Omdat een goed onderbouwd dossier heel belangrijk is, zijn we op zoek naar zoveel mogelijk mensen die kanker hadden en die problemen kregen met een verzekering. U kan zich richten tot Ward Rommel van de VLK (Koningsstraat 217, 1210 Brussel, tel 02/225.83.15, fax 02/223.22.00, ward.rommel@tegenkanker.be).
Schrijf ons!
Stuur uw reactie op artikels uit Leven naar brievenbus@tegenkanker.be, de lezersrubriek van het tijdschrift. We nemen uw brief mogelijk op in het volgende nummer.
Kanker houdt niet op als je genezen bent, althans niet voor de verzekeringsmaatschappijen. Fabienne Fermont en Vincent Stuer kregen beiden op jonge leeftijd kanker. Hoewel er medisch geen enkele reden voor is, betalen ze nog steeds een verhoogde premie voor hun schuldsaldoverzekering. Twee verschillende verhalen, eenzelfde probleem.Tekst: Bart Van Moerkerke, uit Leven 38, april 2008
Fabienne Fermont was 23 jaar en pas gehuwd toen ze in oktober 1996 getroffen werd door acute lymfatische leukemie. ‘Het was een heel zware behandeling, maar na een jaar was dat achter de rug. Sindsdien zijn alle controles perfect. Ik was zwanger van ons eerste kindje toen we in 1999 een huis kochten. Ik klopte aan bij verschillende verzekeringsmaatschappijen maar nergens bleek ik een schuldsaldoverzekering te kunnen afsluiten. Ik was daar toen heel kwaad om. Ik had er niet om gevraagd leukemie te krijgen en dan werd ik nog eens extra gestraft.’
‘In 2002 wilden we een tweede lening aangaan voor een ingrijpende verbouwing. Weer lagen de verzekeringsmaatschappijen dwars voor de schuldsaldoverzekering. Ik was nochtans al vijf jaar kerngezond, had twee kinderen en was zwanger van een derde. Ik vulde voor verschillende maatschappijen vragenlijsten in, ik stuurde recente verslagen op van de behandelende arts. Het baatte niet, het antwoord was telkens negatief. Eén maatschappij - ik herinner me niet meer welke - hield me maandenlang aan het lijntje en liet me dan doodleuk weten dat ze mensen als ik altijd weigeren. Axa liet me een vragenlijst invullen en vroeg een recent verslag van het ziekenhuis. Vervolgens stelde ze me een premie voor van 1000 euro per jaar. Dat was heel duur maar mijn man en ik besloten uiteindelijk om het toch te doen. Ik rijd tenslotte elke dag met de wagen naar mijn werk in Gent, een ongeval is vlug gebeurd. Toen de overschrijving in de bus viel, bleek het evenwel om 1200 euro te gaan. Dat vonden we onaanvaardbaar. Het resultaat was uiteindelijk dat ik weer geen schuldsaldoverzekering had.’
In 2006 besloten we ons huis te verkopen en een woning te bouwen. We betaalden onze oude lening volledig af en gingen een nieuwe aan. Ik was intussen negen jaar uit behandeling maar nog bleek de schuldsaldoverzekering een probleem. Ethias zei eenvoudigweg neen, net als in 2002. Een vriend die voor Hamburg-Mannheimer werkt, was bereid zijn commissie te laten vallen maar de maatschappij wilde er zelfs niet over nadenken om mij te verzekeren. Na heel veel zoeken kwam ik uiteindelijk bij Dexia terecht. Nu betaal ik 370 euro per jaar. Dat is een haalbaar bedrag maar het is nog altijd 100 euro meer dan mijn man. Dat is niet correct én niet logisch. Ik rook niet, ik eet gezond, ik sport twee keer per week, ik heb geen overgewicht. Mijn man daarentegen sport nooit en draagt wel wat overtollige kilootjes mee. Dat ik tien jaar geleden kanker had, weegt nog altijd meer door voor de verzekeringsmaatschappijen.’
Politiek aankaarten
Vincent Stuer kan ‘de slechtste week van zijn leven’ nog perfect reconstrueren. ‘Het was januari 2005, ik was pas 29 jaar geworden. Op een zondag sprak ik mijn vader, die dokter is, aan over een kleine verharding aan mijn teelbal. De volgende dag onderging ik een echografie. De maandag erna werd ik geopereerd en op dinsdag bleek uit alle onderzoeken dat er geen probleem meer was. Ik hoefde zelfs geen nabehandeling te krijgen. Medisch gezien was dit echt een non event. Vroeger zouden ze me wellicht niet eens verteld hebben dat ik kanker had.’
'Op het ogenblik dat ik ziek werd, had ik geen hospitalisatieverzekering. Dat was iets dat al lang op één van mijn vele to do-lijstjes stond maar het was er niet van gekomen. Na mijn operatie heb ik via mijn bank navraag gedaan om een hospitalisatieverzekering af te sluiten. Ik zag meteen dat ik het mocht vergeten, het zou me veel te veel kosten. Ik heb er dus nog altijd geen.’
‘Een schuldsaldoverzekering kon ik wel krijgen toen ik samen met mijn vriendin een huis kocht. Die kost mij een derde meer dan voor iemand zonder mijn medisch verleden. En dan heb ik nog een goede verzekeraar. Ik las en hoorde intussen verhalen van mensen die het nog veel slechter troffen dan ik. Voor mij is de hogere premie ook geen financiële ramp, ik kan die wel aan. Maar voor vele andere ex-kankerpatiënten is de verzekering nauwelijks of niet betaalbaar. Steeds meer mensen, ook jongeren, hebben nog een heel leven na kanker maar ze botsen op hindernissen die ze niet verwachten.’
‘Ik ben een politiek dier en als woordvoerder van minister Karel De Gucht heb ik veel vrienden die politiek actief zijn. Ik heb het probleem van de verzekeringen voor ex-kankerpatiënten bij hen aangekaart en ik schreef er een opinieartikel over in De Morgen. Er is geen kant en klare oplossing, het is een zeer moeilijke discussie. Een verzekeraar moet winst maken, je kan hem niet dwingen iedereen dezelfde premie te laten betalen. De creativiteit van de verzekeraar en de concurrentie moeten kunnen spelen. Maar de overheid mag niet passief toekijken. Ik mag dan wel liberaal denken, het is een taak van de overheid om de inwoners te verzekeren tegen rampen en ander onheil waar ze helemaal niets kunnen aan doen. De solidariteit die werkt bij werkloosheid, bij hospitalisatie, bij natuurrampen zou dat ook moeten doen bij de verzekering van ex-kankerpatiënten en van chronisch zieken. De overheid moet, in overleg met de verzekeringssector, bindende afspraken opstellen zodat het verschil in premie tussen een gewone verzekerde en een ex-kankerpatiënt binnen de perken blijft. Naar analogie met het tarificatiebureau dat jongeren een betaalbare autoverzekering garandeert, zou er een soort waarborgfonds moeten komen voor een betaalbare schuldsaldoverzekering.’
Standpunt VLK
Ward Rommel is onderzoeker zorgkwaliteit van de Vlaamse Liga tegen Kanker. Hij verwoordt het standpunt van de vereniging over de verzekeringsproblemen van (ex-)patiënten. ‘We vragen in de eerste plaats dat bij het bepalen van de verzekeringspremie rekening wordt gehouden met de meest recente wetenschappelijke gegevens. De maatschappijen moeten correcte overlevingscijfers gebruiken die gelden voor Vlaanderen. Vaak hanteren ze een gemiddeld overlevingscijfer over de hele wereld terwijl de situatie bij ons beter is dan elders. Daarnaast moeten de verzekeringsmaatschappijen verplicht worden om telkens heel duidelijk en schriftelijk de redenen aan te geven waarom ze een verhoogde premie vragen. Dat zal hen ertoe dwingen zorgvuldig te werk te gaan. Ons derde voorstel is de oprichting van een soort waarborgfonds zodat iedereen een betaalbare schuldsaldoverzekering kan afsluiten. Ten slotte wil ik ook wijzen op de antidiscriminatiewet die zegt dat het verboden is mensen te discrimineren op basis van gezondheid. In de praktijk is die echter soms zeer moeilijk af te dwingen.’
Tips en advies
- Op zoek naar een verzekering? Schakel een verzekeringsmakelaar in (een adviseur die onafhankelijk is en niet aan één verzekeringsmaatschappij gebonden), het kan u een tijdrovende en soms frustrerende zoektocht besparen. Een makelaar in uw buurt vindt u o.a. in de Gouden Gids.
- Als u een verzekering afsluit onder afwijkende voorwaarden (bijv. een hospitalisatieverzekering waarbij hospitalisatiekosten door uw kanker uitgesloten worden), probeer dan een afspraak te maken: zo is het misschien mogelijk om met de verzekeraar af te spreken dat uw gezondheidstoestand opnieuw wordt beoordeeld na een bepaalde termijn (bijvoorbeeld twee jaar) om de afwijkende voorwaarden aan te passen.
- Reisannulatieverzekering: u kunt als (ex-)patiënt of familielid een reisannulatie vaak beter niet nemen via het reisagentschap, maar informeren bij andere verzekeringsmaatschappijen of een makelaar inschakelen. Reisbureaus hebben meestal een afspraak met één verzekeraar, die vooraf bekende ziektes uitsluit.
- Schuldsaldoverzekering: zowel voor deze als voor levensverzekeringen in het algemeen geldt dat u veelal best aanklopt bij kleinere gespecialiseerde maatschappijen (advies bij uw makelaar), waar een aantal kankers onder strikte voorwaarden verzekerbaar is.
- Hospitalisatieverzekeringen:
- Heeft uw partner een hospitalisatieverzekering via het werk? Dan kan u via die polis wellicht zelf ook mee aansluiten.
- Wie een collectieve hospitalisatieverzekering heeft via zijn werkgever, moet die bij pensionering of baanverlies individueel kunnen verderzetten. Een nieuwe wet van 20 juli 2007 bepaalt dat.
- Sinds juli 2007 moeten verzekeraars ook iedereen tot 64 jaar die daarom vraagt, tegen dezelfde voorwaarden aanvaarden voor aansluiting bij hun hospitalisatieverzekering, dus ook wie een chronische ziekte of handicap heeft. Privéverzekeraars zullen wellicht vooraf bestaande ziektes uitsluiten, maar ziekenfondsen zijn verplicht ook de kosten te dekken die verbonden zijn aan een al bestaande ziekte of handicap (al is die dekking de eerste jaren na aansluiting niet zo uitgebreid).
Deze en andere tips komen uit de nieuwe digitale brochure Kanker en verzekeringen van de VLK. Te vinden op de pagina publicaties van deze website.